2 comments

  1. Hai Ellen,

    Toen mijn Boengkie 4 werd, waren we voor het eerst samen alleen. Wat een waanzinnig genietbaar jochie was-ie toen.
    Je tweet en je blogje*** halen dat waanzinnig warme gevoel weer zó herkenbaar bij me naar boven.

    Weet je, er ZIJN soms beren op de weg. Maar daar ben JIJ voor! Om van die afgrijselijke grizzly’s gezellige koalaatjes te maken. Want dat kan.
    En àls het ‘ns wat tegenzit, tel dan je zegeningen. Het saldo is bijna altijd positief. Als je dat maar zelf wilt zien. En eerlijk telt ;-))

    De mooiste tijd van mijn leven is nog altijd de tijd met mn kinderen.
    Een paar van die grizzly’s waren wel wat weerbarstig, toch wel. Geloof ik…? Hoewel…?
    Gek – ik krijg nu alleen maar koalaatjes voor de geest.
    Dat je dàt gegund is: een leven in een bamboebos vol koalabeertjes. Van 4, 14 of 24… Dat wens ik jullie!

    ***
    Heel, héél veel dank dat je me hierin laat delen! Ook die mooie melancholieke melodie. Je hebt mijn dag mooi gemaakt!

    Dag trotse mamma.
    Vergeet je niet dat zusje gruwelijk te vertroetelen?
    [Domme vraag. Komt vast wel goed.]

    Vaderlijke knuf van

    peter

  2. Isis said…

    Dank voor je mooie, lieve reactie. Het is één van de mooiste liedjes van Ede Staal.
    Ik voel me gezegend. Dat vertroetelen komt helemaal goed.

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.