Bezuinigen op veiligheid?

Romper met tekst SecurityGeen gebeurtenis zo rijk aan verschillende gespreksonderwerpen als verjaardagsfeestjes. Iedereen heeft over alles een mening en die moet geventileerd worden. Alle politieke problemen worden even snel opgelost, er wordt geklaagd over de belastingen en de buren en het wel en wee van de kinderen en de opvoeding wordt besproken. Bij dat laatste wordt er vooral vergeleken: doet die andere moeder het net als ik? Zo niet, dan volgt er bijna onvermijdelijk een verhitte discussie over waarom jouw methode toch vooral beter is dan haar methode. Dat de manier van opvoeden per ouder en per kind verschilt, wordt op zo’n moment voor het gemak even vergeten.

Vooral in de belangrijkere onderdelen van het opvoeden zoekt men gelijkgestemde mensen. Of het nou gaat om borst- of flesvoeding, wel of niet bij de ouders in de kamer slapen of wel of geen speen/duim: moeders zijn eigenlijk op zoek naar andere moeders die het precies hetzelfde doen als zij. Ze zoeken de bevestiging dat ze het goed doen. Maar dat een andere moeder borstvoeding geeft terwijl jij zweert bij flesvoeding, wil natuurlijk niet zeggen dat jij het verkeerd doet. Je hebt domweg een andere keuze gemaakt, één die goed is voor jou en jouw kind.

Veiligheid is ook zo’n onderwerp waar moeders niet over raken uitgepraat. Afgelopen zaterdag hoorde ik op een verjaardagsfeestje een opmerking waarvan mijn nekharen recht overeind gingen staan: “Op de veiligheid van mijn kind bezuinig ik natuurlijk niet”. Geen enkele ouder zal bewust zijn of haar kind in gevaar brengen (al zijn er genoeg die hun kinderen los op de achterbank laten zitten terwijl ze met 140 km/uur over de snelweg razen), maar deze opmerking gaat mij persoonlijk te ver. In mijn ervaring wordt er meestal mee bedoeld: als ik maar de duurste autozitjes koop, heb ik dús ook de veiligste en weet ik zeker dat er niks met mijn kind gebeurt. Het lijkt erop dat mensen hun eventuele schuldgevoel bij voorbaat willen afkopen. Misschien is die Maxi Cosi van €200,- net iets veiliger dan het autozitje van €50,-, maar ze voldoen beiden aan dezelfde basis-veiligheidseisen. Waarom zou je dan €150,- meer uitgeven?

De vrouw die tegen mij zei dat ze niet op veiligheid bezuinigde heeft dezelfde buikdrager als ik. De reden dat ik voor specifiek die buikdrager koos, is dat ik die domweg het handigst vond. Hij is aan alle kanten eenvoudig verstelbaar en het is heel makkelijk om zelf je baby erin te zetten. Zij koos hem omdat dat de veiligste drager was.

Waar komt toch die drang vandaan om maar zoveel mogelijk geld uit te geven aan de veiligheid van onze kinderen? Waarom willen we alle risico’s voorkomen of – als dat niet lukt – afkopen? Je kan een kind onmogelijk tegen alle kwaad en ongelukken beschermen. Vroeger of later zal je kind een keer vallen en weer opstaan. Natuurlijk vervoer je een pasgeboren baby in een veilig autozitje en niet los bij jezelf op schoot. Maar wat is er dan mis met een tweedehands Maxi Cosi van twee jaar oud? Nee, ik bezuinig niet op de veiligheid van mijn zoontje. Uiteraard heb ik een goede, veilige Maxi Cosi en een veilig wipstoeltje enzovoort. Alleen kan niemand mij wijsmaken dat een wipstoeltje van €269,- veiliger is dan één van €25,-. Er zijn wettelijke eisen gesteld aan de veiligheid ervan en daar voldoen ze allemaal aan. Bezuinigen op de veiligheid van je kind is het ene uiterste, er bakken vol geld aan uitgeven om zo je schuldgevoel af te kopen is het andere. Het is de truc daar een goede balans in te vinden.

Be First to Comment

Leave a Reply