Nieuw jaar, nieuwe start

De laatste blogpost die ik deed stamt alweer van voor de Kerst. Dat is slechts drie weken geleden, maar mijn gevoel vindt dat het véél langer is. Gevoelsmatig zit er zeker een jaar tussen. Ik heb namelijk niet bepaald stil gezeten (doe ik nooit, ben ik niet zo goed in).

Tot vorig jaar was het naar het einde van het jaar toe altijd een drukke chaos bij ons. Nieuwe jaren begonnen bij mij steevast met het deprimerende gevoel dat het nog heel lang zou duren tot de zomer en nog veel langer tot de immer gezellige wintermaanden. Wat restte was een leeg gevoel. De feestdagen zijn voorbij, januari is meestal grijs en kil en er komt ineens bijna niemand meer op bezoek.

Dit jaar ging dat anders. December was druk als altijd. Met de Kerstdagen waren mijn schoonouders op bezoek en was het zeer ouderwets ‘vrete op aarde’. Ik had drie gangen bedacht voor het Kerstmaal (soep – hertenbiefstuk – bitterkoekjespudding), maar mijn schoonmoeder voegde daar nog eens drie aan toe (amuse garnalencocktail – carpaccio – soep – cocquilles – hertenbiefstuk – bitterkoekjespudding). Onze keuken was één groot slagveld. Lang leve de vaatwasser. Dankzij al die gangen en de pauze tussendoor omdat Thijmen ook honger kreeg, duurde de avondmaaltijd vijf en een half (5,5) uur. De uitgebreide borrel na het diner hebben we maar laten zitten.

Ergens in de tussentijd was ik ook nog jarig, al heb ik dat toen niet echt gevierd. Op mijn verjaardag kreeg ik te horen dat het UWV mij niet wenste aan te nemen (of eigenlijk: Manpower). De dag voor Kerst had ik alweer een gesprek, bij Tempo Team voor de BelastingTelefoon. Koud waren mijn schoonouders alweer weg, of mijn schoonzus en haar vriend kwamen langs, een tante van mijn lief bezocht ons, was daar een oudjaarsborrel en kwamen er tussendoor nog wat mensen langs of gingen wij bij hen op bezoek. Ineens was het toen 31 december en vierden wij gezellig met z’n drieën oudejaar. En een beetje de verjaardag van mijn lief (wie krijgt er nou elk jaar weer vuurwerk voor z’n verjaardag?). Thijmen was nauwelijks onder de indruk van het lawaai van het vuurwerk, maar des te meer van de kruitdamp. Omdat hij daar op zijn kamer uiteraard geen last van heeft, lag hij binnen vijf minuten weer heerlijk te slapen.

Toen was het dan 1 januari. Zoals elk jaar was dat een hele fijne, brakke dag. Maar het brakke gevoel bleef beperkt tot die dag en het deprimerende gevoel dat ik zo goed ken van voorgaande jaren kwam niet. Dat kan er natuurlijk mee te maken hebben dat 2011 voor mij met een nieuwe start begon. Tempo Team liet mij weten mij aan te willen nemen voor de BelastingTelefoon, dus daar begin ik aankomende woensdag met de training. Daarnaast moest er een heleboel geregeld en gedaan worden. Ons huis is weer redelijk op orde, de crèche weet dat de opvang voor Thijmen door mag gaan, de administratie begint ergens op te lijken, Thijmens foto’s zijn keurig in mapjes opgeslagen op mijn laptop, er wordt hier steeds meer opgeruimd, Thijmen is lid van de bibliotheek… Voor je het weet is het dan tijd om weer iemands verjaardag te vieren en dan toch ook maar die van jezelf te vieren. Dus afgelopen weekend was druk en gezellig en relaxt en brak en fijn.

En zo kan het gebeuren dat ik op Blue Monday in een stil huis heerlijk achter mijn laptop zit om allerlei compleet nutteloze dingen te doen. Zoonlief is op de crèche, manlief zit boven te werken dus die hoor ik ook niet en de telefoon blijft fijn stil. Kennelijk is het vandaag de meest depressieve dag van het jaar. Zo fijn als ik me vandaag voel, belooft dat dan nog wat voor de rest van het jaar!

Be First to Comment

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.