Veilige wereld

FopspeenAls je het nieuws kijkt en leest, lijkt het net alsof er alleen maar rampspoed over de wereld komt. Alsof onze toekomst dit keer écht bestaat uit hel en verdoemenis en andere slechte tijdingen. Het vliegruim zat dicht vanwege een aswolk, we moeten straks met zijn allen doorwerken tot 67, politieke partijen willen weer eens flink bezuinigen op ons hoger onderwijs, Griekenland staat op het randje van faillisement en zo gaat het nog wel even door. Normaal gesproken weet je dat het best meevalt en dat er ook nog goede dingen gebeuren, maar dat die domweg het nieuws niet halen. Dat heet relativeren. Griekenland zal heus niet zomaar failliet gaan en we komen heus wel uit deze crisis. De absurde plannen die er zijn om de studiefinanciering goedkoper te maken zullen heus niet zonder slag of stoot doorgaan. Alles sal reg kom, uiteindelijk, as ons almal ons plig doen.

Maar het vermogen tot relativeren begint mij in de steek te laten. Steeds meer jaagt het slechte nieuws mij angst aan, angst voor wat de toekomst ons brengen zal en angst voor de wereld waarin mijn kind straks moet opgroeien. Ongetwijfeld kent elke moeder deze angst en zal dit van alle eeuwen zijn. De toekomst is nooit zeker en al helemaal niet als je in de onzekerheid van een dreigende oorlog leeft of met angst voor God en heksenjachten. Tegenwoordig zijn er meer zekerheden; als je je baan kwijtraakt weet je dat je kan rekenen op steun van de overheid, als je ziek wordt weet je dat je goede zorg krijgt en als je weinig tijd hebt voor je kind zijn daar de crèches. Je hoeft het allemaal niet alleen te doen, maar feitelijk hebben moeders dat nooit gehoeven. Of de hulp bij de opvoeding nu van je familie of van een crèche komt, maakt in wezen weinig uit. Je weet dat je er niet alleen voor staat, maar de onzekerheid over de wereld waarin je kind terecht komt, blijft. Zal je kind straks nog wel veilig op straat kunnen spelen? Krijgt je kind nog wel de mogelijkheid om te gaan studeren zoals jij die kreeg? Heeft je kind, later als het heel groot is, nog wel recht op AOW? Zijn al die zekerheden straks niet weg? Komt je kind wel in een sociale, veilige maatschappij terecht?

Waarschijnlijk zal het wel meevallen. Misschien maken de zekerheden plaats voor andere zekerheden. Misschien ook verdwijnen ze niet eens, maar worden ze versterkt. Hoe hard de wereld ook lijkt, er zijn altijd sociale en veilige aspecten. Je weet het niet en je wil het zo graag zeker weten. Je wil zo graag zeker weten dat je kind normaal op kan groeien. Niemand weet wat de toekomst brengen zal. Eerlijk gezegd zal het me ook worst wezen wat er in Griekenland gebeurt en of het luchtruim nu wel of niet gesloten is. Het enige dat ik wil is een veilige, liefdevolle omgeving voor mijn kind. En daar heb ik zelf het grootste aandeel in.

Be First to Comment

Leave a Reply